Weektotaal: 48 km

Op 16 mei loop ik halve marathon van Leiden. Iets in mij vindt dat ik dat sneller kan dan in 1:50 uur. Ikzelf vind dat dat nog een hele kluif wordt. Mijn trainster spreekt in dit verband over “twee vingers in de neus”.

Direct na een specifieke training

Ik vind het heel prettig dat er iemand is die zo sterk in me gelooft. Toch denk ik dat die laatste tip ten koste zal gaan van mijn loopstijl. De vingertoppen blijven behaaglijk warm – dat moet gezegd – maar een testje van 400 meter leerde mij dat het te kort dag is om dat er nog in te slijpen.

Specifiek trainen. Dat zei ze ook nog. Je moet nú specifiek trainen. Daar ben ik natuurlijk gek op, specifiek trainen. Je kunt me niet blijer maken dan met specifiek trainen, dus ik ben meteen om. Oké, wat moet ik doen?!? Een tempoduurloop. Een tempoduurloop van één à anderhalf uur.

Wat een gekkenwerk. Als ik anderhalf uur in mijn beoogde halve marathontempo ga lopen heb ik die wedstrijd al zo’n beetje gedaan. Nou ja, zonder die uitzinnige fans dan natuurlijk. Maar goed, ik ben de rotste niet en ga elke week zo’n tempoloopje in mijn schema opnemen.

Béétje jammer dat ik daar dan meteen de eerste keer om 06:00 uur voor mijn bed uit moet. En als ik om 06:00 uur moet opstaan, dan ben ik toch wel wat stram. Om 11:00 uur trouwens ook hoor, maar dat klinkt toch minder alsof je echt álles voor je sport over hebt. Dus, 06:00 uur gaat de wekker en even voor 06:30 uur sta ik na een licht ontbijtje uitermate strak gekleed én vol goede moed buiten.

En verdomd, wat een lekkere training! Ik begin voorzichtig en na 2 km kan ik het gewenste tempo oppakken én aanhouden. Na krap een uurtje ben ik weer terug van in totaal 11 km. Als ik dat nou per week met een kilometertje uitbreid, dan train ik toch best wel specifiek?